در یک روز پائیزی از آذرماه۱۳۶۰خورشیدی در محله ای پر از صفا و صمیمیت٬آنجا که کوچه هایش تا باغ بزرگ یکرنگی امتداد داشت و روزگاری از اصلی بزرگتر بود و حالا هم از آن خیلی فاصله نداره در نزدیکی بارگاه منور انسان ارجمندی که در وصفش زبانم ناتوان است٬اما به امام غریب مشهور است٬پا به این دنیای پر از جنجال گذاشتم٬افتخارم این است که جده پدریم شهربانو دختریزدگرد سوم شاهنشاه سا سانی بوده و از طرف نیا سرور عرب٬و خود از خراسان ام٬و در بلخ ام. خوشحالتر شدم زمانیکه دانستم اولین آورنده پیام نیکی یعنی حضرت زرتشت نیز از باختر بوده ودر بلخ.پس در جستجوی شناخت این مهد تمدن ٬گوهر ایران و نگین ملک خوراسان شدم.
